விமர்சன உலகம்

(முன்குறிப்பு – இக்கட்டுரை திரைப்படம் வந்தபோது எழுதியது.  வேலைப்பளுவின் காரணமாக போஸ்ட் செய்ய இயலவில்லை. இது கொஞ்சம் பெரிய கட்டுரை. ஆனால் போர் அடிக்காமல் செல்லும் என நினைக்கிறேன். எனக்கு கட்டுரையெல்லாம் வேண்டாம், திரைப்படத்தைப்பற்றி மட்டும் பார்த்தால் போதும் என்பவர்கள் கடைசி 6 பாராவை மட்டும் படியுங்கள்.) தெலுகு சினிமா என்றாலே நம் ஊர் ஆட்களுக்கு சிறிது இளக்காரம் என்றே சொல்லலாம். ‘என்னய்யா  படமெடுக்கறாய்ங்க? கிளிப்பச்ச கலர் சட்ட, கடல்நீல கலர் ஃபேண்டுல அவிய்ங்கள பாத்தாலே சிரிப்பு தாங்கல. இது போதாதுனு பண்ணுவானுங்க பாரு ராவடி, குதிரைய படுக்கப்போட்டு வீலிங் அடிக்கறது, தொடய தட்டி முன்னாடி போற ரயில்ல ரிவர்ஸ்ல போக வைக்கறதுனு யப்பா! ஆளவிடுங்கடா சாமி’ என்பதே பெரும்பாலோனோர் தெலுகு சினிமாக்களைப் பற்றிய பொது அபிப்ராயமாக இருக்கும். காரணம் நம் ஆட்கள் தெலுகு திரைப்படங்களில் இதுமாதிரி வரும் அட்டுக் காட்சிகளை மட்டும் காட்டிவிட்டு இதுதான் தெலுங்கு படம் என்ற முடிவுக்கு உடனுக்குடன் வந்துவிடுவதே. என்னிடம் யாராவது வந்து பக்காவான கமர்ஷியல் படம் ஏதாவது இருந்தால் சொல்லுங்கள் பார்க்கவேண்டும...

வெல் , ராஜமௌலியைப் பற்றி தனியாக சொல்லவேண்டியதில்லை . ட்ரைலர் வந்த நாள்முதல் எங்கெங்கு நோக்கினும் அங்கெல்லாம் ராஜமௌலியும் அவரின் பாகுபலியும் தான் இணையத்தில் உலவிக்கொண்டிருந்தன . அவரின் ஸ்டூடன்ட் நம்பர் ஒன் முதல்  நான் ஈ வரை அனைத்துப்படங்களைப் பற்றியும் ஒரு சிறிய தொடர்பதிவு எழுதிவிடலாம் என்று எவ்வளவோ முயற்சித்தும் எழுதமுடியாமல் போய்விட்டது . இருக்கட்டும் ; இன்னும் பாகுபலியின் இரண்டாம் பாகம் வேறு அடுத்த ஆண்டு வெளிவரப்போகிறது . அச்சமயத்தில் மொத்தமாக எழுதிவிடுகிறேன் . நான் முதன்முதலில் பார்த்த தெலுங்கு படம் ராஜமௌலியின் விக்ரமார்க்குடு தான் .  படம் பார்த்து முடித்ததும் தோன்றிய விஷயம் , ரவிதேஜா பின்னிருக்காரு என்பதுதான் . பரவாயில்லையே ! ஆந்திரவாலாக்கள் கூட கிராபிக்ஸ் எல்லாம் பட்டைத்தீட்டி எடுத்திருக்கிறார்களே என்று சிறிது ஆச்சரியமடைந்த திரைப்படம் . ஏனெனில் அதற்குமுன் வரை பாலகிருஷ்ணாவின் சில படங்களையும் , சிரஞ்சீவியின் சில  படங்களையும் ராஜ் டிஜிட்டல் ப்ளஸ்ஸில் தமிழ் டப்பிங்கில் பார்த்ததோடு சரி . அதன்பின் ஒரு ஆந்திரப்பெண்ணைக் காதலித்து , அவளுக்குத் தமிழ் தெரியாமல் ப...

நான் இதுவரை எனக்குப்பிடிக்காத படங்களுக்கு விமர்சனம் எழுதியதே இல்லை . அதை முறியடித்த பெருமை இத்திரைப்படத்திற்கேச் சாரும் . பொதுவாக தெலுங்குப்படங்கள் என்றாலே ஒரு டாக் இருக்கும் . அரைச்ச மாவையே அரைக்கிறாய்ங்களேப்பா என்று படம் பார்த்தவர்கள் கூறுவார்கள்.  கதை என்னதான் ஒரேமாதிரியாக இருந்தாலும் திரைக்கதை எனும் கிரைன்டரில் சரியான விகிதத்தில் மாவை ஆட்டி , ஓரளவு ருசிக்கும்படியான தோசையைத்தான் தருவார்கள் . ஆனால் இப்படத்தில் த்ரிவிக்ரம் கொஞ்சம் ஓவராக அரைத்துவிட்டார் என்று நினைக்கிறேன் . மாவே இல்லாமல் தோசை சுட முயன்று நம்மைப்போட்டு வாட்டியெடுத்துவிட்டார் . அத்தடு என்ற மெகா ப்ளாக்பஸ்டரின்மூலம் பெயர்பெற்ற த்ரிவிக்ரமின் ஜல்சா என்னுடைய ஆல்டைம் பேவரைட் படங்களுல் ஒன்று . அதிலும் ஒன்றும் பெரிய கதையெல்லாம் இல்லை என்றாலும் துளிகூட போர் அடிக்காமல் லாஜிக்கே இல்லாமல் ஜாலியாக பயணிக்கும் . அதன்பின் எடுத்த கலேஜா மற்றும் ஜுலாயியும் செம ஜாலியான படங்கள் . ஜல்சாவிற்குப்பின் பவன்கல்யாணுடன் இணைந்து எடுத்த அத்தாரின்டிக்கு தாரேடி தென்னிந்தியாவிலேயே  மிகப்பெரும் ப்ளாக்பஸ்டராக 2013 –ல் அமைந்தது . வெளிநாட...

ஜூனியர் என்.டி.ஆர் நடிப்பில் பூரி ஜெகன்னாத் இயக்கத்தில் வெளிவந்திருக்கும் படம்தான் டெம்பர் . தெலுங்கு படங்கள் என்றாலே , பச்சை ,மஞ்சள் போன்ற டாலடிக்கும் பேன்ட்களை போட்டுக்கொண்டு அலையும் ஹீரோ , கீழ்ப்பாக்கத்தில் இருந்து தப்பித்த பைத்தியம் போன்றதொரு ஹீரோயின் , அடி மட்டுமே வாங்கி காமெடி செய்யும் காமெடியன் , முந்தைய படத்தில் என்ன செய்தோமோ, அதையே இந்த படத்திலும் செய்யவேண்டும் என்ற குறிக்கோள் மிக்க இயக்குநர் , 3 குத்துப்பாட்டு, 1 ஐட்டம் சாங் , முக்கியமாக டிசைன் , டிசைனாக இருக்கும் 6 அடி கத்தி , மிகமிக கொடூரமான முகத்தோற்றம் கொண்ட வில்லன் , அவனைச்சுற்றி குறைந்தபட்சம் 20 அடியாட்கள் போன்ற சமாச்சாரங்கள் தான் இருக்கும் என்று நம்மை நம்பவைத்துவிட்டார்கள் . ஆனால் அவர்களோ டெக்னிக்கல் ரீதியாக தமிழ்சினிமாவை ஓரங்கட்டி விட்டார்கள் . நடனத்தில் அவர்களிடம் நம் ஹீரோக்கள் பிச்சையெடுக்கவேண்டும் . தெலுங்கு சினிமாவைப்பொறுத்தவரை , முழுக்க முழுக்க என்டர்டெய்னர் மட்டுதான் என்று முடிவு செய்யப்பட்டே எடுக்கப்படும் . அதில் பெரும்பாலான படங்கள் வெற்றிக்கொடியும் நட்டுவிடும் . நாம் என்னதான் அவர்களைக்கலாய்த்தாலும் நம்...