Thursday, 31 July 2014

Abraham Lincoln-சினிமா விமர்சனம்


ஆப்ராகம் லிங்கன் என்று பெரிய எழுத்தில் போட்டிருந்த டைட்டிலை படித்த நான், THE VAMPIRE HUNTER  என சின்னதாக கொடுத்திருந்
த கேப்சனை என்பதை கவனிக்கவில்லை. கவனித்திருந்தாலும் , அவ்வளவு சிரத்தையாக பாத்திருக்கமாட்டேன்.இது ஏதோ ஆப்ரஹாம் லிங்கனின் வாழ்க்கை பற்றிய படம் என்ற எண்ணம்தான் இருந்தது.



THE VAMPIRE, WOLF போன்ற FORMULA-களில் வந்த ஆங்கில படங்களில் எனக்குப்பிடித்தது இரண்டு தான். ஒன்று X-MEN , மற்றும் VAN HELSING.இதைத்தவிர TWLIGHT SERIES படங்கள் அதி அற்புதமாக இருக்கும் என்று கூரிய என் நண்பனை படம் பார்த்துவிட்டு வெளியே வந்து நானே, WOLVERINE-ஆக மாறி கொல்லலாம் என்றுதான் தோன்றியது. ஒருவேஏளை முதல் பாகத்திலிருந்து பார்த்திருந்தால், பிடித்திருக்கலாம்.



ஆபிரஹாம் லிங்கன் என்ற மனிதரின் பெயர் இடம்பெறாமல், அமெரிக்காவில் எந்தவிழாவும் நடைபெறாது என என் அமெரிக்கவாழ்நண்பர்கள் மூலமாக அறிந்திருக்கிறேன்.நிறத்தின் அடிப்படையில் ஒடுக்கப்பட்டிருந்த , அமெரிக்க கருப்பின மக்களை , அடிமைகள் எனும் சங்கிலியிலிருந்து விடுவித்தவர் இவர்.

'மக்களால் , மக்களுக்காக , மக்களே தேர்ந்தெடுப்பதே மக்களாட்சி '-என்ற எதுகை மோனை மாறாத இவரது பஞ்ச் உலக பிரசித்தம்.இவருடைய முகம்கூட ஏதோ ஒரு அமெரிக்க மலையில் செதுக்கி வைத்திருப்பார்கள்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு உத்தமர், தன் இளம்வயதில் VAMPIRE எனப்படும் ஓநாய் மனிதர்களை வேட்டையாடுபவராக ,இப்படத்தில் காட்டுகிறார்கள்.அவருடைய வாழ்க்கை நிகழ்ச்சி, VAMPIREகளை சுற்றியே அமைந்ததாகவும் காட்டுகிறார்கள்.  இதுவே நம் தமிழகத்தில் காமராசர் ஐயா ,இரவானால் குட்டிப்பிசாசுகளை அழிக்க அவதாரம் எடுப்பது போன்றோ, காந்தி மகான் , இரவினில் பேயோட்ட செல்வார் என்றோ எடுத்திருந்தால், டைரக்டருக்கு  இந்நேரம் இரண்டாம் ஆண்டு கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தியிருப்பார்கள். ஆனால், இவர்கள் அமெரிக்கர்கள் அல்லவா, அமெரிக்கன் பை-யை ப்ளாக்பஸ்டர் ஆக்கியவர்களுக்கு,லிங்கனாவது சொக்கனாவது என்று இறங்கி களம் கட்டி அடித்துள்ளார்கள்.

கதை  ****



ஒரு வேம்பையரின் தாக்குதலால் இறந்துவிடுகிறார்,லிங்கனின் தாயார்.அதனால் , அந்த வேம்பையரை,எவ்வாறாகினும் பழிவாங்கிட ,சந்தர்ப்பம் தேடுகிறார்.ஒரு முறை அச்சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும்போது ,அந்த வேம்பயரை சுடுகின்றார்.ஆனால் அது சாகாமல், லிங்கனை கொல்லவருகிறது.அச்சமயம் , ஹென்றி என்பவன் அந்த வேம்பயரை துரத்தி அடித்து, லிங்கனை காப்பாற்றுகிறான்.ஹென்றி ஒரு வேம்பயரை வேட்டையாடும் வேட்டைக்காரன்(நம்ம விஜய்னா மாதிரி இல்லிங்கோ).அவன் லிங்கனுக்கு , வேம்பயரை எவ்வாறு வேட்டையாடுவது என கற்றுத்தருகிறான்.அதாவது வெள்ளி பூசப்பட்ட ஆயுதங்களால் மட்டுமே வேம்பயரை வேட்டையாட முடியும்.லிங்கன், அதில் தேர்ச்சி அடைந்து ,ஒரு நகரத்திற்கு ,ஹென்றியால் அனுப்பப்படுகிறான்.அங்கே ஒரு கடையில்  பகுதி நேரமாக , பகலில் வேலை செய்து கொண்டு,இரவில் அங்குள்ள வேம்பயர்களை பற்றிய தகவல்களை ஹென்றி அனுப்ப, அவர்களை கச்சிதமாக தலை,கை, கால் என அனைத்து உறுப்புகளையும் வஞ்சனை பார்க்காமல் வெட்டி சாய்க்கிறார்,லிங்கன்.ஆனால், தன் தாயைக்கொன்ற கயவன் தலையை கொல்லுவதற்காக ,வெறிகொண்டு அலைகிறான்.இதற்கிடையே வக்கில் படிப்பு, அடுத்தவனுக்கு நிச்சயமான பொண்ணை டாவடிப்பது போன்ற , அமெரிக்க குடிமகனின் சாதாரண கடமையையும் செய்கிறார்.இதற்கிடையே அமெரிக்காவில் நடக்கும் அடிமைத்தனத்தை எதிர்த்து, தன் கருப்பின நண்பருடன் இணைந்து போராட்டாம் செய்கிறான்.ஒரு கட்டத்தில் தாயைக்கொன்ற ,வேம்பயரை , பெரிய கிராபிக்ஸ் கலக்கலில் போட்டுத்தள்ளுகிறான்.அதைக்கண்டு கோபமுற்ற வேம்பயர் தலைவன் , லிங்கனின் கருப்பின நண்பனை கடத்தி வருகிறான். அங்கும் சென்று எல்லோரையும் தாருமாறாக போட்டுத்தள்ளிவிட்டு நண்பனை மீட்டு வருகிறான்.இடையினில் தனக்கு வேட்டையாட கற்றுக்கொடுத்த ஹென்றி , ஒரு வேம்பயர் என்பதனையும் அறிகிறான். ஆனாலும் அவனுடன் நட்பு பாராட்டுகிறான். கருப்பின மக்களுக்கு எதிரான அடிமைசாசனத்தை மாற்ற இனைக்கும் லிங்கனை , ஹென்றி எச்சரிக்கிறான். அதாவது , அடிமை மக்கள் இருப்பதால் தான் வேம்பயர்கள், வெள்ளை நிற மக்களை தாக்கால் இருக்கின்றன. அடிமை முறையை ஒழித்தால், ரத்ததிற்காக அந்த காட்டேரிகள் அனைத்து மக்களையும் போட்டுத்தள்ளிவிடும்.அந்த சமயத்தில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஆகிறார் லிங்கன். அடிமை முறையை ஒழிக்கிறார். இதனால் காண்டான வேம்பயர் தலைவன் உள்நாட்டுபோரின் மூலம் , வேம்பயர்களை ஏவுகிறான். போரில் கிட்டத்தட்ட தோல்வியின் விளிம்பில் சிக்குகிறார் லிங்கன்.

போரில் வெற்றி பெற்றாரா? லிங்கனின் குடும்பம் என்ன ஆணது? மக்கள் என்ன செய்தார்கள்? வேம்பயர் தலைவன் என்ன ஆனான் என்பதை TORRENT-ல் டவுன்லோட் செய்து கானுங்கள்.


திரைக்கதை  ****


கொஞ்சம் மிஸ் ஆகியிருந்தாலும் ஸ்பூஃப் வகை திரைப்படமாக மாறியிருக்கும் இத்திரைப்படத்தை ,வழக்கம்போல் ஆக்ஷன் படமாக மாற்றி கொடுப்பது, திரைக்கதை தான்.கொஞ்சம்கூட போர் அடிக்காமல் , அடுத்தது என்ன என்ற எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தி, எதிர்ப்பார்ப்பையும் பூர்த்தி செய்துவிடுகிறது.



வசனம்   ***


நான் தமிழில் இத்திரைப்படத்தை பார்த்ததால் , வசனங்கள் பற்றி சரியாக விவரிக்கமுடியவில்லை. ஏறத்தாழ தமிழிலும் வசனங்கள் நன்றாக செட் ஆகியிருந்தது.

நடிப்பு ***


அனைவரும் சிறப்பான நடிப்பு. அதிலும் ஹீரோயின் செம பிகர். நல்லா சைட் அடிக்கலாம். வெள்ளைக்கார பெண்களுக்கு , கருப்பு முடியிருந்தால் , எனக்கு மிக பிடிக்கும். அந்த வகையறா ஹீரோயின். ஹென்றியாக வருபவரின் நடிப்பு அருமை. ஆளும் நம் இந்திப்பட ஹீரோக்கள் போல தான் இருந்தார். மற்றவர்கள் கச்சிதமான நடிப்பு.

இசை ***


பெரிதளவில் இசை இல்லை என்றாலும், ஆக்சன் படத்தை காப்பாற்றும் வகையில்தான் இருக்கிறது. ஓகே ரகம்.

எடிட்டிங்  ****


கச்சிதமான கத்திரிக்கோலால், கச்சிதமாக கத்திரித்துள்ளார் எடிட்டர்.சலிப்பில்லாத , திரைக்கதைக்கு ஏற்ற எடிட்டிங்.

கலை ****


அற்புதமான கலை வடிவாக்கத்தை செய்துள்ள ஆர்ட் டைரக்டருக்கு , இப்பட குழுவினர், ஒரு சிலையே வைக்கலாம்.அக்கால அமெரிக்காவை, தத்ரூபமாக வடிவமைத்துள்ளார்.

இயக்கம் ***


பிரமாதம் என்று சொல்லமுடியாவிட்டாலும், கச்சிதமான ஆக்சன் படத்தை, கிராபிக்ஸ் கலக்கலோடு , கச்சிதமாக சமர்பித்துள்ளார் இயக்குனர்.


மொத்ததில், ஆக்சன் பிரியர்கள் தவறவிடக்கூடாத படம். கிராபிக்ஸ்லாம் செம.பரபர திரைக்கதை.வன்முறை கொஞ்சம் அதிகம் எனினும் 300-2 பார்த்தவர்களுக்கு சாதாரணமாக தெரியும்.

என்னுடைய ரேட்டிங் -  3.5 /5


Tuesday, 29 July 2014

சதுரங்கவேட்டை –விமர்சனம்



பலரும் பாராட்டிய இத்திரைப்படத்தை ,நேற்றுதான் பார்க்கமுடிந்தது.ஏற்கனவே அனைவரும் விமர்சனம் எழுதிய நிலையில் நாமும் எழுதவேண்டுமா என்று தோன்றினாலும், இம்மாதிரியான ஒரு சிறந்த படைப்பை பற்றி நாம் எழுதும் விமர்சனம் மூலம், வாசிக்கும் நண்பர்களில் சிலரேயாயினும் திரையரங்கில் சென்று பார்ப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையில்தான் எழுதுகிறேன்.





கதை  ****

சிறுவயதில் சமூகத்தால் ஏமாற்றப்பட்ட ஒருவன் ,வளர்ந்து அச்சமூகத்தை ஏமாற்றத்தொடங்குகிறான். அவனுடன் இருக்கும் நண்பர்கள் , ஒரு சூழ்நிலையில் அவனை ஏமாற்ற ,அவனுக்கு ஏற்கனவே அறிமுகமாயுள்ள ஹீரோயினிடம் தஞ்சம் அடைகிறான்.இருவருக்குமிடையே காதல் மலர ,திருமணம் செய்து ,ஏதோ ஒரு ஊரில் விவசாயம் செய்துபிழைத்து மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கின்றனர்.விதி வசத்தால் , முன்பொரு முறை அவன் ஏமாற்றிய வில்லன் கூட்டத்தார் அவனை இனம்கண்டு, அவனை போட்டுத்தள்ள முயல,அவனிடம் உள்ள ஒரு திட்டத்தின் மூலம் 100கோடி கிடைக்கும் என வாக்குறுதி அளித்து ,அவர்களுடன் தன் கற்பவதிநான மனைவியை விட்டு செல்கிறான். வில்லன் ,தன் அடியாளை அவன் மனைவியுடன் நிறுத்தி, ஹீரோவை கூட்டிச்செல்கிறான்.

ஹீரோ , பணத்தை ஏமாற்றினாரா? வில்லன் ஹீரோவை என்ன செய்தான்? ஹீரோயின் என்ன ஆனாள்? என்பதே , சதுரங்க வேட்டை .


திரைக்கதை  ****

வேகம் , விறுவிறுப்பு , படபடப்பு என ஹைவேயில் , ஹைஸ்பீடில் செல்லும் எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலின் வேகம் , இப்படத்தின் திரைக்கதை . ஒரு இடத்திலும் சலிப்பு தராத வகையில் இப்படியொரு திரைப்படம், அபூர்வம். ஏமாற்றுத்தனம் என்றதும் ‘மங்காத்தா’ போன்று பெட்டிங் , ‘தில்லாலங்கடி’-போன்று திருட்டையோ காட்டாமல் ,நாம் தினமும் பேப்பரில் படிக்கும் MLM , மண்ணுளிப்பாம்பு , ரைஸ் புல்லிங் எனப்படும் இரிடியம் பிஸினஸ் ,நகைக்கடை மோசடி ,இவற்றையெல்லாம் விட அட்டகாசமான ஈமுகோழி பண்ணை  , என அனைத்தையும் , ஒற்றைப்படத்தில் திரைக்கதையாக்கி , அதற்கு உயிரூட்டியுள்ளார் ,டைரக்டர் H.வினோத்.படத்திற்கு வலுவூட்ட ஆங்காங்கே அமைந்த ட்விஸ்டுகள் , சிறப்பு .ட்விஸ்டுகள் மட்டுமின்றி , படத்தின் வேகம் ஒரு இடத்திலும் குறையாமல் அதன் பாதையில் பயணிப்பது, திரைக்கதையின் நேர்த்தி. ப்ளாஸ்பேக் காட்சிகள் ,எங்கே ? எப்படி வைக்கவேண்டும் என்பதை சிறப்பாக செய்திருந்தார்.அதுவும் ஹீரோவின் பிளாஸ்பேக் அழகாக,மிகவும் எளிமையாக காட்டப்பட்டிருக்கும்.வெறும் ஏமாற்றுத்தனத்தை மட்டும் காட்டாமல், ஆங்காங்கே சில சமூக விஷயங்கள், மக்கள் மனநிலை ஆகியவற்றை தொட்டு செல்வது சிற(ரி)ப்பு.  


வசனம்  *****


படத்திற்கு இரண்டாம் பெரிய பலம் ,வசனம். படத்தில் ஒவ்வொரு 5 நிமிஷத்துக்கும் ஒரு கைத்தட்டலை வாங்கவைக்கும்படியான வசனங்கள்.கிட்டத்தட்ட ‘பில்லா-2’-ல் அஜித் பேசும் ஒவ்வொரு வசனமும் எப்படி இருக்குமோ, அதே போன்று செம ஷார்ப்பான, எளிமையான மற்றும் சிறப்பான வசனங்கள் .

‘முதலாளி இருந்தா தான் தொழலாளினு நினைக்கிறது முதலாளித்துவம்
தொழிலாளி இருந்தா தான் முதலாளினு நினைக்கிறது கம்யூனிசம்’

‘பொய்யுடன் சில உண்மைகள் இருந்தா தான் ஏமாத்த முடியும்’

‘குற்ற உணர்ச்சி இல்லாம செய்ற எந்த தப்புமே , தப்பே இல்ல’

இன்னும் பல வசனங்கள், நம் மனதை தொடுவதாக இருக்கும்.படத்தில் பெரும்பான்மையான காட்சிகளை,எளிமையான வசனத்தின் விளக்கும் யுக்தி அருமை.மேலும் , ஒவ்வொரு ஊர்களிலும் பேசிவரும் பேச்சுமுறைகளை சரியாக பயன்படுத்தி உள்ளது ,அருமை.

நடிப்பு ***

’மிளகா‘ நட்டு ,எளிமையான, அதே சமயம் அலட்டல் இல்லாமல் நடித்துள்ளார்.ஹீரோயின் புதுமுகம், அச்சு அசல் கிராமத்து ஏழைப்பொண்ணை கண்ணில் நிறுத்தியிருக்கிறார்.ரொமான்ஸ் காட்சிகள் மட்டுமில்லாமல் சென்டிமென்ட் காட்சிகளையும் , நன்றாகவே செய்துள்ளார். இளவரசு , பொன்வண்ணன் , G.M.குமார் என எல்லோரும் சிறப்பாக செய்திருந்தனர்.படத்தின் ஓட்டத்தினால் ,இவர்களின் நடிப்பை அவ்வளவாக , கவனிக்கமுடியவில்லை.


இசை  ***

இரண்டே பாடல்கள் என நினைக்கிறேன்.கேட்கும் ரகம் தான்.மிகச்சரியான இடத்தில் பொறுத்தப்பட்டிருந்தன. பிண்ணனி இசையும் ,90% சதவீதம் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.படத்தின் விறுவிறுப்பை குறைக்காமல் ,படத்தோடு ஒன்ற செய்ய ,BGM உதவுகிறது .

எடிட்டிங் ****

இப்படத்தின் மூன்றாவது பெரிய பலம் என்றே கூறலாம். சிறந்த எடிட்டிங்.தேவையற்ற இடங்களை கத்தரி போட்டு , நம் கழுத்தில் கத்தியை  போடாமல் காப்பாற்றியதற்கு ,ஒரு நன்றியே சொல்லலாம்.





ஒளிப்பதிவு  ****

கதைக்கு தேவையான விதத்தில்,நல்ல அழகான ஒளிப்பதிவு .கிளைமேக்ஸ் காட்சிகளில் , அந்த இருட்டு எஃபக்ட் ஒளிப்பதிவு சூப்பர் .கேமராவை இஷ்டத்துக்கு ஆட்டாமல் , அழகாய் ஓவியம்போல் வரைந்துள்ளார்.

இயக்கம் ****

நான், THE END என போடுவதற்குள் கார் பார்க்கிங் நோக்கி பறக்கும் ஆசாமி. ஆனால், இத்திரைப்படத்தின் இயக்குநர் யார் என தெரிவதற்காக (முதல் 15 நிமிடம் மிஸ் பண்ணியதால் வந்த வினை) கடைசி END CREDIT போடும் வரை அமர்ந்திருந்தேன்.  ஒரு புதுமுக இயக்குநரின் முதல் படமா? எனும் பெருத்த கேள்வி இன்னும் என்னுள் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.10 படங்கள் டைரக்ட் செய்திருந்தால் கிடைக்கும் பர்பெக்ஷன் ,இத்திரைப்படத்தின் மூலம் திரு.H.வினோத் அவர்களிடமிருந்து கிடைக்கிறது.படத்தைப்பார்த்துவிட்டு வந்த ஆடியன்ஸ் அனைவரும் அப்படத்தைப்பற்றி வெளியில் வரும்வரை பேசிக்கொண்டு தான் வந்தனர். படத்தில் ஏதோ ஒரு காட்சியில் ,ஈமு கோழியின்மீது பணம் கட்டி ஏமாந்தது, மண்ணுளிப்பாம்புக்கு அலைந்தது ,MLM கம்பனியில் வாயைப்பிளந்த படி பார்த்தது என ஆடியன்ஸ்க்குள் ஏதோ ஒரு ஏமாந்த அனுபவம் இருக்கும்.அவையெல்லாம் திரையில் வரும்போது , கைத்தட்டலாக மாறியதே கேட்க முடிந்தது. ஏன் நானே கூட ஒரு காலத்தில் இரிடியம் பிஸினஸ் ,மண்ணுளிப்பாம்பு பிஸினஸ் ,தேவாங்கு பிஸினஸ் என பல பிஸினஸ்களின்பால் ஈர்க்கப்பட்டு ,ஒரு வாரம் கூகிலிலும் , ஒரு மாதம் காட்டிலும் தேடியலைந்தது ஞாபகம் வந்தது. முதல் படத்தில் பதித்த முத்திரை , தொடர வாழ்த்துகள்.




மொத்தத்தில், சிறப்பான தமிழ்படம் காண விரும்புவோர்களுக்கு நல்ல தீனி .குடும்பத்துடன் காணும்படி தரமாக உள்ளது.வழக்கமாக வாங்கும் DVDக்கு பதிலோ,TORRENT DOWNLOADக்கு பதிலோ, தியேட்டருடன் சென்று பார்ப்பதே சிறப்பு .எதார்த்த சினிமாவை நோக்கி , கமர்சியலான ஒரு படம்.

என்னுடைய ரேட்டிங் = **** 4/5

‘சதுரங்க வேட்டை –நம்மை ஏமாற்றாத,ஏமாற்றுக்காரனின் ஆட்டம்’



Sunday, 27 July 2014

பயணம் @ டைம் மெஷின்-2




அத்தியாயம்-1 ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்




அத்தியாயம்-2



கி.பி-1 ஆம் நூற்றாண்டு


நாள்-26.03.0010


எனக்கு அடித்த போதை அப்படியே இறங்கியது.திருவிழாவில் தொலைந்துபோன புதுப்பொண்டாட்டி போல்,பேந்த பேந்த முழித்துக்கொண்டிருந்தேன்.பாலாவோ,அந்த நாசாமாய்ப்போன டைம் மெஷினில் என்ன கருமத்தையோ செய்துகொண்டிருந்தான்.

‘என்னடா செய்ற?’

‘ ஃப்யூல் செக் பன்றேன் மச்சி ’

‘பண்ணு பண்ணு’

வேறெதுவும் சொல்லத்தோணவில்லை.நான் அந்நேரத்தில் இருந்த இடத்தைப்பார்த்தேன். டிவியில் அடிக்கடிக்காட்டும் அமேசான் காடு ஞாபகமே என்னுள் வந்தது.கிட்டத்தட்ட யாரும் இல்லாத ஒரு வனாந்தரம்.

‘மச்சி,ஃப்யூல் கொஞ்சம்தான்டா இருக்கு’

‘சரி,என்ன பன்னலாம்?’

‘தெரில மச்சி.இத வச்சி 100,200 வருஷம்தான் ட்ராவல் பண்ணமுடியும்!!!

அவனுடைய பதில், என்னை கோவத்தின் உச்சிக்கே கொண்டுசென்றத.வேறு வழியில்லை.என்னை மறுபடியும் வீட்டிற்கு கூட்டிச்செல்ல அவனால் மட்டுமே முடியும்.கோவத்தை அடக்கிக்கொண்டு என் மொபைல் போனை எடுத்துப்பார்த்தேன்.அதில் NO SERVICE என்று வந்தது.

‘What the ____ ,Its impossible.சேட்டிலைட் கவரேஜ்னு சொல்லி சிம்ம வித்தானுங்க.ஆனா, ஒரு பாயின்ட் கூட சிக்னல் இல்ல’

‘மச்சி,நாம 2015 வருஷம் முன்னாடி இருக்கோம்டா.இந்த காலத்துல ஏதுடா சேட்டிலைட்?’

அவன் சொன்ன பதில் என்னை குழப்பியது.நாம எங்க இருந்தா என்ன?இவனுங்க ஒழுங்கா சிக்னல் கொடுக்கனும்ல.நா என்ன  சனி கிரகத்துலயா இருக்கேன்.செவ்வாய் கிரகத்துல இருக்க என் சித்தப்பா கூட ஸ்கைப்லபேசும்போது அவ்வளவு கிளாரிட்டியா இருந்துச்சி.

‘சரி,என்ன இழவோ,தயவு செஞ்சி எதாச்சும் பண்ணி, என்ன ஊட்டுக்கு கொண்டுபோயிடுடா.உனக்கு புண்ணியமா போகும்.இந்த காட்ட பாத்தாவே அவதார் எஃபக்ட் வருது’

‘Without fuel, We cant go back. புரிஞ்சிக்க மச்சி’

அவன் கூறியதிலிருந்து, இரண்டு விஷயம் புரிய ஆரம்பித்தது.ஒன்று,பெட்ரோல் இல்லாமல் போகவே முடியாது,மற்றொன்று நாங்கள் எப்போதும் மீண்டும் எங்களுடைய காலத்திற்கு போகவே முடியாது.எனக்கு அழுகையே வரும்போல் ஆயிற்று.என்னை தைரியப்படுத்தும் சாக்கில் பாலாவும் கிட்டத்தட்ட அழ ஆரம்பித்து விட்டான்.எனக்கு அவன் அழுவதைப்பார்த்தபோது சின்ன நிம்மதி இருந்தாலும்,அவன்மீது திடீர் கரிசணம் வந்தது.

‘விடு மச்சி.இதுல உன் தப்பு எதுவும் இல்லடா.நான்தான் தேவையில்லாம உன்கிட்ட கீதாவ பத்தி பேசுனேன்.அதுனால தான் இப்படி ஆச்சு.என்ன மன்னிச்சிடுடா’

‘இல்லடா,கிளம்புறேன்னு சொன்ன உன்ன இருக்கசொல்லி கம்பல் பன்னி ,இப்போ உன் வாழ்க்கையவே நான்தான்டா அழிச்சிட்டேன்.என்ன மன்னிச்சிடு மச்சி.’

‘விடுடா,பரவால்ல.சரி இப்போ என்ன பன்னலாம்?’

‘இரு மச்சி ,யோசிக்கிறேன்’

அவனை யோசிக்க சொல்லிவிட்டு மெதுவாக அமர்ந்தேன்.என் கடிகாரத்தில் மணி 1-ஐ காட்டியது.மணியைப்பார்த்ததும் வயறு அலாரம் அடிக்க ஆரம்பித்தது.

‘மச்சி,சாப்ட எதாவது இருக்கா?’

‘இல்லடா’

‘சரி இரு. இந்த காட்டுல ஏதாச்சும் இருக்கானு தேடிப்பாக்றேன்’

‘மச்சி,தனியா விட்டுட்டு போகாதடா.நானும் வர்ரேன்’

இதை அவன் சொல்லுவான் என்று எனக்குத்தெரியும்.

‘அப்போ இந்த டப்பாவை யாருடா பாத்துகிறது?’

‘கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணு.எங்கயாச்சும் தள்ளின்னுப்போய் மறைச்சி வைச்சிடலாம்’

அதை இழுத்துக்கொண்டு சென்று ஒரு புதரில் நிறுத்தினோம்.பின் அதன்மீது இலை மற்றும் செடியைப்போட்டு மூடினோம்.பின் , மெல்ல அந்த காட்டை ஒரு நோட்டம் விட்டேன்.அழகிய வனம்.ஆனால், சாப்பிட எதுவும் இருக்கிறதா என்பது சந்தேகம்தான்.என் சிறுவயதில் MAN VS WILD என்ற தொலைக்காட்சி தொடர் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.




ஹீரோ தனியாக காடு, மலை ,பாலைவனம் போன்ற பகுதிகளில் மாட்டிக்கொண்டால்எப்படி தப்பவேண்டும் என்பதை சொல்லியிருப்பார்.ஆனால் நாங்கள் இருப்பதோ 1ம் நூற்றாண்டு.நாங்கள் செல்லும் வழியெங்கிலும் கருநிற மயில்கள், தத்தம் கூட்டத்தோடு எங்கள் பாதையினூடே ,அவற்றின் பயணத்தை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தன.என்னதான் இப்படி வந்து மாட்டிக்கொண்டேமே என்ற எண்ணத்தின் பின்னூடே,நாம் காலம் கடந்து நிற்கிறோம் என்ற ஆறுதல் அவ்வப்போது என்னை போதைக்குள்ளாக்கியது.வழியெங்கும் மயில்களைப்பார்த்த நான்




‘மச்சி, எவ்ளோ மயில் பாத்தியாடா?’

‘ஆமா மச்சி. அதுனாலதான் மயிலாப்பூர்னு பேர் வந்திருக்குனு நினைக்கிறன்’

அவன் கூறிய கருத்து,எனக்கும் சரியென தோன்றியது.சுமார் 30 நிமிட நடைக்குப்பின் தூரத்தில் ஒரு குடிசையைக்கண்டோம்.எங்களால் நம்பவே முடியவில்லை.இங்கு மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள், என்ற எண்ணம் எங்களின் நம்பிக்கைச்செடிக்கு,நீர் போன்றமைந்தது.வேகமாக அக்குடிசையை நோக்கி நடந்தோம்.அக்குடிசையின் வெளியே இருந்து, நானும் பாலாவும் கோராசாக அழைத்தோம்.

‘சார்!! யாராச்சும் இருக்கிங்களா?’

‘யாரய்ய தாங்கள்?’

ஒரு அழகிய பெண்குரல். ஒரு சிறிய சந்தோஷம் மனதில்.குரலைப்போல பெண்ணும் அழகாயிருக்க வேண்டும் என்று இறைவனை வேண்டிக்கொண்டேன்.அவள் வெளியே வந்தாள்.ஒரு நூற்சேலை தலையை தவிர அனைத்து அங்கத்தையும் தழுவிக்கொண்டிருந்தது,தலைமுடிந்த கொண்டை,கொண்டையைச்சுற்றி மல்லிகைப்பூ பாதுகாப்பு வளையத்துடன் காட்சியளித்தது.சிக்கச்சிவந்த குங்குமம் அவள் நெற்றியில் பெருவட்டமாய் வீற்றிருக்க, முகம் முழுதும் மஞ்சளுக்கு வாழ்க்கை கொடுத்துக்கொண்டிருந்தது.சிறு பருவும் இன்றி, சுருக்கத்தின் சாயலே இல்லாமல் கிட்டத்தட்ட 25 வயதுடையவளாக காட்சியளித்தாள்.கழுத்தில், ஒரு பெரிய மஞ்சள் கயிறைக்கண்டதும் அதற்குகீழ் வர்ணிக்க இயலாமல் போய்விட்டது.

‘யாரய்யா தாங்கள்? என்ன வேண்டும்? ’

அந்த பெண் எங்கள் இருவரையும் பார்த்தத்தும் சிறிது அதிர்ச்சியும் சிறிது குழப்பமும், நிறைய ஆச்சரியத்தையும் அவள் முகத்தில் காண முடிந்தது.ஆனால் , அவள் முகத்தில் சிறிது கூட அச்சம் என்ற ரேகை ஓடவில்லை. மாறாக எங்களுக்குத்தான் அது பெருக்கெடுத்து ஓடியது.அவளின் கேள்விக்கு பாலா தான் பதிலளித்தான்.

‘மேடம். நாங்க 21 ம் நூற்றாண்டுல இருந்து வறோம். வர்ற வழியில வண்டி ரிப்பேர்.அதான் உங்க கிட்ட ஏதாச்சும் ஹெல்ப் கேட்கலாம்னு வந்தேன்.வீட்டுல சார் இருக்காறா?’

நாங்கள் கூறியது ஒன்றும் அவளுக்கு விளங்கவில்லை.எங்களைவிட அதிக குழப்பத்தில் காணப்பட்டது அவளின் முகம்.பின் மீண்டும் பாலா ஏதோ கூற முயற்சித்தான்.

‘அம்மா! நாங்கள் வேறு ஊரைச்சேர்ந்தவர்கள்.வரும் வழியில் சிறிய பிரச்சினை.உதவிக்கு ஆட்கள் தேவை.ஐயா யாராவது இருக்காங்லா?நாங்கள் பசியில் இருக்கிறோம்.தயவு செய்து உதவவும்’

அப்பெண்,பசி எனும் சொல்லைக்கேட்டதும் உடனே வீட்டிற்குள் சென்றாள்.பின் கையில் ஒரு மண் சொம்புடன் வந்நது நின்று,

சிரத்தை அலம்பி வாரும் ஐயா.போஜனம் செய்வீர்களாயின’

என்றாள்,அவள் கூறிய வார்த்தை எனக்குபுரிய வில்லையாயினும், மொத்தத்தில் சாப்பிட அழைக்கிறாரகள் என்பது மட்டும் புரிந்தது.மேலும் இனி அவர்கள் பேசுவதை அப்படியே உங்களுக்கு சொல்லாமல், எனக்கு புரிந்ததை உங்களுக்கு விளக்குகிறேன்.
தமிழ் பற்றி சிறிது அறிவு இருக்கும் பாலாவை நினைத்து எனக்கு பெருமை பொங்கியது.இன்முகத்துடன் கையை கழுவி வீட்டினுள் சென்றோம்.

ஓலைக்குடிசை வீடு.மிகச்சிறிய 2 அறை.ஒரு பக்கம் சில தெய்வங்கள் சிலை மண்ணாலும் கல்லாலும் இருந்தன.இன்னொரு பக்கம் ஏதோ வடநாட்டு சாமியாரின் உருவச்சிலை இருந்தது.ஆனால்,அவ்வீட்டில் ஒரு பாக்டிரியா,வைரஸ் கூட வாழமுடியாத அளவிற்கு அவ்வளவு சுத்தமாக இருந்தது.வெறும் மாட்டுச்சாணத்தைக்கொண்டே பழுப்பு மார்பில்ஸின் வழவழப்புத்தண்மையை தரையில் இருப்பதை உணர முடிந்தது.திடிரென ஒரு பெரிய கொடுவாளைக்கொண்டு எங்களை நோக்கி வந்தாள்.என்ன செய்யப்போகிறாள் என அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தோம்.வெளியில் சென்று வாழை இலை அறுத்துக்கொண்டு வந்தாள்.பின்,சிறையில் இருப்பவர்களுக்கு போடுவது போல் ஆப்பையை கொண்டு கேப்பைக்கழியை எங்கள் இருவருக்கும் தலா இரண்டு உருண்டைகள் வைத்தாள்.அதற்கு தொட்டுக்கொள்ள ஏதோ கத்திரிக்காயைக்கொண்ட ஒரு கூட்டை வைத்தாள்.முகம் சுழித்துக்கொண்டே கையிலெடுத்த எனக்கு வாயில் போட்டதும் ஒரு இனம்பிரியாத உணர்வு.அதுவரை அவ்வளவு சுவையான காம்பினேஷனை நான் எங்கும் சாப்பிடத்தில்லை.பாலாவும் என் மனநிலையில்தான் இருந்தான் .மேலும் இரு உருண்டைகள் வாங்கி முழுங்கிவிட்டு கையை கழுவினோம்.நாங்கள் கைகழுவி முடிப்பதற்கும்,அங்கு முனிவர் போன்ற தோற்றமுடைய ஆள் ஒருவர் வருவதற்கும் சரியாய் இருந்தது.

அவன் எங்களை கூர்மையாக ஒரு பார்வை பார்த்தார்.நானும் அவனை கவனித்தேன்.பாலா பயப்பார்வையை வீசிக்கொண்டிருத்தான்.கையில் ஏதோ பனை ஓலைகளை கட்டிவைத்திருந்தார்.பார்த்தவுடனே தெரிந்தது,இவர் புலவர் என்று.இந்த புலவர்கள் அனைவரும் எந்தவேலையும் செய்யாமல்,சும்மாவே ேதாவது எழுதி மன்னர்களை மிரட்டியோ,ஏமாற்றியோ வாழ்ந்துவிடுகிறார்கள்.பாவம்,நாள்முழுக்க உழைத்தவனைவிட,இவர்கள் உடல்நோவாமல் பணம்பார்த்துவிடுகிறார்கள்.

‘யாரப்பா தாங்கள்?’

முதலில் நீங்கள் சொல்லுங்கள்’

பாலா தான் பதிலளித்தான்.காரணம் எனக்கு அவ்வளவாக தமிழ் உச்சரிப்பு வராது.

‘யாம் வாசுகியின் வேந்தன்’

‘நாங்கள் அயலூரைச்சார்ந்தவர்கள்.விதிவசத்தால் இங்கு மாட்டிக்கொண்டோம்’

‘பரவாயில்லை அப்பா! நீர் எப்போது செல்ல பிரயத்தனபடுகிறீர்களோ அதுவரைக்கும் என் இல்லில் தங்கி உண்டு செல்லுங்கள். வாசுகி’

வெளியே அப்பெண் தேவதை வந்தாள்.எதுவும் அவள் பேசாமல் அம்முனிவரின் முகத்தையே பார்த்தாள்.

‘இவர்கள் இருவரும் பெரும் பிரயாணத்திற்குபின் இங்கு வந்துள்ளார்கள்.இவர்கள் திரும்பும் வரை நம் குடிலில்தான் இருப்பார்கள்.அவர்கள் துயில் கொள்ள ஆவனச்செய்’

அவள் தலையாட்டிவிட்டு சென்றாள்.பின் நாங்கள் இருவரும் உள்ளே சென்று சிறிது தூங்கினோம்.ஒரு அமைதியான இயற்கை சூழலில், தென்றல் தழுவ எங்கள் கவலைகள் மறந்து தூங்கினோம்.

‘ஐயா! எழுந்திரியுங்கள்’

அத்தேவ பெண்ணின் குரல் கேட்டு எழுந்தோம்.

மாலை ஆகிவிட்டது.அகலும் பொருத்தியாயிற்று.இவ்வேளையில் உறங்க கூடாது என்பது சம்பிரதானை.’

மெதுவாக வெளியில் சென்றேன்.அம்முனிவர் எங்கிருந்தோ பல காய்கறிகளை கொண்டுவந்தார்.அவரைப்பார்த்ததும் எனக்கு வாசுகியின் முகம் மனதில் தோண்றியது.பாவம்,அப்பெண் இவருக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு அவஸ்தையிடன் காட்சியளிக்கிறாள் என்ற எண்ணம் என்னுள் ஓடியது.அவர் என்னை பார்த்ததும் சிறு சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டு வீட்டிற்குள் சென்றார்.இரவு உணவு முடித்தவுடன் வெளியில் நானும் பாலாவும் அமர்ந்திருந்தோம்.மெதுவாக மிச்சம் இருந்த சரக்கை சிறிது சிறிதாக குடித்துக்கொண்டிருந்தேன்.அந்த முனிவர் எங்கள் அருகில் வந்தார்.


‘மெய்யாலுமே நீவிர் அயலூரா?’


‘ஆமாங்க ஐயா’

‘பிதற்றாமல் மெய்கூறும் அப்பனே’

‘ஐயா! நாங்கள் எதிர்காலத்தை சேர்ந்தவர்கள்.நான் ஒரு விஞ்ஞானி. நான் ஒரு இயந்திரத்தை கண்டுபிடித்தேன்.அதன் வழியே இங்கு வந்தடைந்தோம்.அந்த இயந்திரம் செயல்பட எங்களுக்கு இயற்கை எண்ணை தேவை.அது எங்களிடம் இல்லாததால் எங்களால் திரும்பி செல்ல இயலவில்லை.’

நாங்கள் கூறுவதை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த அந்த முனிவர் சத்தியமாக நாங்கள் கூறியதை நம்பியிருக்கமாட்டார்.

‘நன்று.உங்களுக்கு இயற்கை எண்ணை வேண்டுமென்றால் காவிரிக்கரையோரம்தான் செல்லவேண்டும்.அதுவும் இப்போது போனால் கிடைக்காது.இன்னும் 2 சத ஆண்டுகள் முன்னோக்கிச்செல்ல வேண்டும்.அக்காலத்தில் கரிகாலன் என்ற மாமன்னன், கல்லணை எனும் அணையைக்கட்டுவதற்காக, தேவைப்பட கற்களுக்காக சுரங்கம் ஒன்னைத்தோண்டினான்.அச்சுரங்கத்தினூடே நீவிர் தேடிய வளம் உள்ளது.’

எங்களுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்ததது.இவர் எப்படி இதெல்லாம் கூறுகிறார்.இவர் கூறுவதை நம்பலாமா? உண்மையிலேயே முற்றும் உணர்ந்த முனிவராக இருப்பாரா?

‘ஐயா,ஆனால் எங்களிடம் அங்கு செல்லக்கூட எண்ணெய் இல்லையே!!’

‘கையில் வெண்ணெய் கொண்டு நெய்க்கு அழைவது ஏனோ’
என்றவாறே வீட்டினுள் சென்றார்.

‘மச்சி, ஒரு நிமிஷம் குடிக்கறத நிறுத்துடா’
சொல்லிவிட்டு வேகமாக சரக்கை என்னிடமிருந்து வாங்கினான்.

‘என்ன மச்சி,நீயும் ஒரு பெக் போட்றியா?’

‘மச்சி!! இது சரக்கு இல்லடா! இதான்டா நம்மள காப்பாத்த போகுது’

‘என்னடா சைன்டிஸ்டு சொல்ற?’

‘இதுல 40% ஆல்கஹால் இருக்கு. மிச்சம் 200 மிலி தேறும்.எப்படி பாத்தாலும் 80 மிலி பெட்ரோல் கிடைக்கும்.வண்டியில இருக்கறது வச்சி இன்னும் 50 வருஷம் போகலாம்.இத வச்சி 160 வருஷம் போகலாம்.எப்படி பாத்தாலும் 2 நூற்றாண்ட கடந்துடலாம்.மச்சி, வீ காட் இட் ’

வழக்கம்போல அவன் கூறியது ஒன்றும் புரியவில்லை. ஏதோ எத்தனால்னு சொன்னான். மெத்தனால்னு சொன்னான்.கார்பன் கட்டமைப்புனு வேற சொன்னான். அதுக்கெ கணக்கெல்லாம் போட்டு ஏதேதோ செஞ்சிட்டு இருந்தான்.ஆனால் நாங்கள் அடுத்த டைம் ட்ராவல் நாளை செய்யப்போகிறோம் என்பது மட்டும் புரிந்தது.

சந்தோஷத்தில் அவன் தூங்காமல் சரக்கையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.நான் நித்திரையில் மீள ஆரம்பித்தேன்.


அதிகாலைப்பொழுது.என்னை எழுப்பியது வேறு யாருமில்லை, வாசுகி தான்.

நீராடிவிட்டு வாருங்கள் ஐயா.உணவருந்த வேண்டும்’

‘எங்க குளிக்கனும்’

‘கோ செல்லும் பாதையைத்தொடர்ந்தால்,அடையை அடையலாம்’

தூரத்தில், அம்முனி சென்று கொண்டிருந்தார்.நான், பாலாவையும் எழுப்பி வேகமாக அவரை பின் தொட ஆரம்பித்தேன்.அவருடன் பாலா பல கேள்விகை கேட்டுக்கொண்டே வந்தான்.நான் அக்காட்டினையும் இயற்கையையும் ரசித்துக்கொண்டே சென்றேன்.எதிரில் ஒரு பெரிய ஆறு எங்களை தடைமறித்து எங்களை அதனுள் மூழ்க சொன்னது.



‘யப்பா!! எவ்ளோ பெரிய ஆறு?’

‘அடைப்பின்றி ஓடும் ஆறு . அதனால் இதனை அடையாறு என்பர்.கவனமாய் காலை வையும் பிள்ளைகளே’

‘இதுதான் அடையாறா?’

எனக்கு நான் வாழ்ந்த முகப்பேரை காணவேண்டும்போல் இருந்தது.ஆனால் இப்போதைக்கு இங்கிருந்து என் காலத்திற்கு சென்றால் போதும்.நாங்கள் குளிக்க கரை நோக்கி செல்லும்போது ஒரு ஆடு மேய்ப்பவன் ஏதேதோ பாட்டு பாடியவாறு வந்தான்.அவனைப்பார்த்த இந்த முனிவரும் தலை வணங்கி நின்றார்.ஆனால் அவன் எங்களை ஒரு வினாடி பார்த்துவிட்டி இவரை கண்டும் காணாமல் ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டு சென்றான்.





‘எதுக்குங்க ஐயா ஆடு மேய்க்கறவனுக்கு தலை வணங்குறிங்க’

‘அவர் ஒரு சித்தர் ஐயா. சாகாவரம் பெற்றவர்’

‘அப்புறம் எதுக்கு ஆடு மேய்க்கிறாரு?’

‘இவரின் ஆன்மா வேறு உடல் வேறு.இவர் சிவபெருமான் வாழும் கைலாயத்தைச்சார்ந்தவர்.ஒருமுறை இப்புவியில் திரிந்து கொண்டிருந்த இவர், அங்கு இருக்கும் ஆடுகள் அனைத்தும் கதறும் சத்தத்தை கேட்டு அதிர்ச்சியுற்றார்.அந்த ஆடுகளின் துன்பத்திற்கு காரணம், அந்த ஆடுகளை வழிநடத்திக்கொண்டிருந்த மூலன் என்றொர் ஆட்டு இடையனின் மரணமே!அந்த இடையன் உயிர்போனதால் ஆடுகள் அனைத்தும் செய்வதறியாது துன்பத்தில் மூழ்கிவிட்டன.இதைக்கண்டு வருந்திய அச்சித்தர் தன் அஷ்டமாசித்துகளில் ஒன்றான பிரகாமியம் எனும் சக்தியின்மூலம் அந்த மூலனின் உடலுக்குள் தன் ஆத்மாவை செலுத்தி அவனை உயிர்ப்பித்தார்.பின் அவரின் சொந்த உடலை ஓரிடத்தில் பாதுகாத்துவிட்டு, ஆடுகளை ஓட்டிச்சென்று பட்டியில் அடைத்துவிட்டு மீண்டும் தன் பூதாகாரத்தை தைடி வந்தார்.ஆனால் அவரது உடல் மறைந்துவிட்டது.பின் வேறு வழியின்றி அந்த மூலனின் உடலிலேயே தங்கிவிட்டார்.வருடத்திற்கு ஒரு பாடல் என எழுதுவார்.இதுவரை 2000 பாடல்களைப்பாடியுள்ளார்.மாபெரும் சித்தர் அவர்.’

எனக்குள் சிரிப்புதான் வந்தது.சித்தராவது சக்தியாவது என எண்ணிக்கொண்டே குளிக்க ஆரம்பித்தேன்.ஒருவன் 2000 ஆண்டுகள் வாழ்வதென்பதெல்லாம் சாத்தியமா?எனக்குள் மேலும் சிரிப்புதான் உண்டாகியது.பாலா தான் அவரிடம் ஏதேதோ கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.அடையாறு,தடையில்லாமல் புரண்டு ஓடியது.வேகமாக குளித்துவிட்டு முனிவரின் வீட்டை அடைந்தோம்.வாசுகியின் கைப்பக்குவத்தில் சோறு மற்றும் புதுவகையான காயில் கூட்டு மற்றும் ஒரு வகையான குழம்பு என அசத்தியிருந்தாள்.பின் சிறிது நேரத்திற்கு பின், அம்முனிவர் எங்களிடம் வந்து,

‘இந்த உடையுடன் சென்றால் அந்நாட்டில் யாரும் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள்.அதானல்,இவ்வுடைகளை அணிந்து கொள்ளுங்கள்’

அவர் தந்த சில நூல்துணிகளை வாங்கி அணிந்தோம்.பின் வாசுகியிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு எங்கள் டைம் மெஷினை நோக்கி வந்தோம்.எங்களுடன் வந்த அம்முனிவர்,

‘அய்யா! எனக்கு தங்களால் ஒரு உதவி ஆக வேண்டும்.’

‘சொல்லுங்க ஐயா’

‘இது என்னுடைய பா,க்கள். நீங்கள் திரும்பி உங்கள் காலத்தைச்சேரும்போது,இதை உங்கள் உலக மக்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்யுங்கள்’

‘சரிங்க ஐயா !!!’
பாலா கூறிக்கொண்டே அவர் கையிலிருந்து பல ஓலைச்சுவடி கட்டுகளை வாங்கி கொண்டான்.எனக்கு அவருக்கு ஏதாவது செய்யவேண்டும் போலிருந்தது.என் பர்ஸில் இருந்த 2500 ரூபாயை அவரிடம் கொடுத்தேன்.ஆனால் அவர் சிரிப்புடன் மறுத்துவிட்டார்.பாவம் ! பிழைக்கத்தெரியாதவர் என்று எனக்குள்ளே கூறிகொண்டேன்.
பாலா சரக்கை டைம் மெஷினின் பெட்ரோல் டேங்கில் ஊற்றிவிட்டு ஏதோ அட்ஜஸ்ட் செய்து கொண்டிருந்தான்.பின் டைம் மெஷனை ஸ்டார்ட் செய்தான்.சிறிது பிரயத்தனத்திற்கு பின் ஸ்டார்ட் ஆகியது.டைமரில் 200 ஆண்டுகள் முன்னோக்கி செட் செய்தான்.நானும் மெஷினில் ஏறிக்கொள்ள அவரைப்பார்த்து சினேகமான ஒரு புன்னகையை செலுத்திவிட்டு வண்டியை கிளப்பினோம்.அவரிடமிருந்தும் சினேகமான புன்னகை வர,

‘வருகிறோம் ஐயா’

‘சென்று வென்று திரும்புங்கள்’


எங்களின் முன் மீண்டும் ஷங்கர் பட கிராபிக்ஸ்.காலங்கள் ஓடும் நேரத்தில் நாங்கள் அவரின் ஓலைச்சுவடியை பிரித்து முதல் பாடலைப்படித்தோம்.

‘அகர முதல எழுத்தெலாம் ஆதி
பகவன் முதற்றே உலகு’





எங்கள் டைம் மெஷன் மீண்டும் நின்றது.டைமரை மீண்டும் பார்த்தேன்.

நாள் = கி.மு 27.03.0210





பயணம் @ டைம்மெஷின் -3ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்

பயணம் @ டைம்மெஷின் -4ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்

Friday, 25 July 2014

பயணம் @ டைம் மிஷின்-1




அத்தியாயம்-1

21-ம் நூற்றாண்டு



இவனலாம் ஃப்ரண்டா வச்சிகிட்டு என்ன தான் பன்றது?பாத்தே பல நாள் ஆச்சு.உயிரோட இருக்கானானு கூட தெரில.இவனுக்கு மனசுல பெரிய ஐன்ஸ்டின்னு நினைப்பு.எந்த நேரத்துல காலேஜ்ல ஃபிஸிக்ஸ் எடுத்தானோ,அப்போலர்ந்து ஃப்ரெண்ட்ஷிப்பே பிச்சிகிச்சு’                என்று மனதில் யாருக்கும் கேட்காமல் உரக்க சொல்லியபடியே பாலாவின் வீட்டை அடைந்தேன்.

காலேஜ் முடித்தவுடன் எப்படியோ அடிச்சி பிடிச்சி,  ஒரு ஐடி கம்பனியில் அமெரிக்காகாரனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு லோல்ப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் சாதாரண இளைஞன் நான். எனக்கு விவரம் தெரிந்து,முதன்முதலில் சைக்கிள் பழகியதிலிருந்து,கடைசியாக காலேஜில் சிகரெட் பழகியது வரை,அனைத்துப்பழக்கங்களிலும் முதன்மையானவன்,என் பாலா.    காலேஜில் படிக்கும் போது கருந்துளை எனப்படும் ப்ளாக் ஹோல்ஸைப்பற்றி,பாடம் எடுக்கும் வரையில்,அவன் என்னுடன் இருந்தான். பாடம் முடிந்து 5 வருடம் ஆகிவிட்டது,அவன் பிரிந்தும்தான்.     என் நண்பர்கள் அனைவரையும் பார்த்து,என் திருமணத்திற்கு அழைத்தாயிற்று,பாலாவைத்தவிர. இன்று எப்படியாயினும் அவனைக்கண்டறிந்து,அழைப்பிதழை கொடுத்தே ஆகவேண்டும். அதனுடன் அவன் என்ன வேலை செய்கிறான் என்பதனையும் அறிய ஆவலுடன் அவன் வீட்டை அடைந்தேன். சிறுவயதில் இருந்தபோது என் வீட்டின் அருகில் இருந்த அவனது முகவரி,காலேஜ் முடித்தவுடன் மைலாப்பூருக்கு இடம் மாறியது.     தெரு, அஹ்ரகாரம் எனும் பெயருக்கு மாற்றம் அடைந்திருந்தது.தூரத்தில் மெட்ரோ ரெயில்,மின்சாரத்தை சாப்பிட்டு ஹாயாக பறந்தது.


என்னுடைய போன் ஒரு ஆங்கிலப்பாடலைப்பாடி,என்னை அழைத்தது.எடுத்தால் என் வருங்கால மனைவி.அவளிடம் விஷயத்தைக்கூறி முடித்து என்னவென்று கேட்டால்,எந்த கலர் சேலை எடுக்கலாம் என்ற ஒரு மாபாதக கேள்வியை எழுப்பினாள்.இதுக்குத்தான்,இந்த மாமா பொண்ணுங்களைலாம் கட்டிக்கவே கூடாது,ஊர்ல ‘பே’னு திரிஞ்சிட்டு இங்க நம்ம உயிர எடுக்குதுங்க.இதுவே ஒரு ஐ.டி பொண்ணா இருந்தா,சேலையாவது,நைட்டியாவது னு ஜாலியா இருந்திருக்கலாம்.அந்த நொடியில்,நகரத்துப்பெண்கள், தேவதையாக கண்முன்னே தோண்றினார்கள்.

கல்லூரியில் காலை எடுத்துவைக்கும்போதே அறிவியல் மீது அதீத ஆர்வம் அவனுக்கு.எப்போது பார்த்தாலும் ப்யூரெட்டையும்,ட்யூப்லைட்டையும் வைத்து ஏதாவது செய்து கொண்டே இருப்பான்.புரியாத பல பெயர்களை கூறி என்னை நன்றாக வெறுப்பேற்றுவான்.அவன் கூறியதிலிருந்து ஒரு விஞ்ஞானி தமிழ்நாட்டில் இருந்து அமெரிக்கா கிளம்ப போகிறான் என்ற எண்ணம் சில தடவையும்,கீழ்ப்பாக்கம் ஆஸ்பத்திரியில் ஒரு அட்மிஷன் விழப்போகிறது என்ற எண்ணம் பல தடவையும் வந்துள்ளது.எப்படியோ,இப்போது இவன் எங்கே இருப்பான்?அமெரிக்கா வா? கீழ்ப்பாக்கமா என்று குழம்பிகொண்டே அவன் வீட்டின் காலிங்பெல்லை அழுத்தினேன்.கதவு திறக்கப்பட,எங்களின் அம்மா,பொலிவிழந்த முகத்துடன் கதவை திறந்தார்.

என்னைப்பார்த்த சந்தோஷ ரேகை அவர் முகத்தில் தென்பட்டாலும்,அதைத்தாண்டிய கவலை நிரந்தரமாக குடிகொண்டிருந்தது.அவர்களிடம் உடல்நலம்,பொருளாதார நலம் எல்லாம் கடமைக்காக விசாரித்துவிட்டு பாலாவைப்பற்றி பயத்துடன் வினவினேன்.நல்லவேளை,அவன் அமெரிக்காவுக்கும் செல்லவில்லை,கீழ்ப்பாக்கமும் செல்லவில்லை.மைலாப்பூரில்தான் அவன் வீட்டில் இருக்கிறான் என்ற செய்தி மேலும் என்னை ஆனந்தமாக்கியது.அமெரிக்கா சென்றிருந்தால்கூட பரவாயில்லை,கீழ்ப்பாக்கத்தில் இருந்தால்,போய் வர நேட்சுரோ பெட்ரோல் செலவு,ஹார்லிக்ஸ்,ஆப்பிள் போன்றவற்றை என் பர்ஸில் இருந்து தானே அழவேண்டும்.அதுவும் பெட்ரோல் என்ற வஸ்து அழிந்து பல வருடங்கள் ஆகியுள்ளதால்,இப்போது இயற்கை பெட்ரோல் என்று தயாரித்து விற்கின்றனர்.அதன் விலை சாதாரணமானது எனினும் அதன் தட்டுப்பாடு மிக மிக அதிகம்.அதை வாங்குவதற்குள் போதும் போதுமென ஆகிவிடும்.

மாடியில் இருந்த அவனது அறையை அடைந்து கதவைத்தட்டினேன். பதில் வராத காரணத்தினால் மீண்டும் தட்டினேன்.உள்ளே இருந்து அவன் குரல்.

‘சாப்பாட்ட வெளியலயே வச்சிட்டு போ மா! உங்கிட்ட எத்தனி தடவ சொல்லுவேன்’

‘டேய்,நான்தான்டா சந்துரு.கதவ தொறடா சைன்டிஸ்ட்’

கதவு திறக்கப்பட்டது.

சுமாரான ஒரு ஃபிகருக்கு நாம் வலை வீசும்போது ,அதில்  ஒரு சூப்பரான ஃபிகர் தானாக வந்து மாட்டினால் எவ்வளவு சந்தோஷம் இருக்குமோ,அவ்வளவு சந்தோஷத்துடன் அவன் முகம் என்னை வரவேற்றது.

‘எப்படி மச்சி இருக்க?’   -நான்.

‘நல்லா இருக்கேன்டா! நீ எப்படி இருக்க’   -பாலா

பரஸ்பர விசாரனைக்குப்பின்தான்,மக்கள் கண்ணோட்டத்தில் அவனைப்பார்த்தேன்.ஒட்டிய கன்னம்,கூன் முதுகு,முட்டை கண்கள்,மெலிந்த தேகம் என திரைப்படங்களில் பிச்சைக்காரன் வேடம் ஏற்க அனைத்துத் தகுதிகளையும் பெற்றிருந்தான்.

அவன் பேச ஆரம்பித்தான்.ஐன்ஸ்டைன்லிருந்து ஆரம்பித்து சந்திரசேகர் என பல பெயர்களை கூறி,அவர்கள் என்ன கூறினார்கள் தெரியுமா என கேட்டு அதை என்னிடம் கூறினான்.எப்படியாவது இங்கே இருந்து தப்பிக்க மாட்டோமா?என்ற எண்ணம் அவ்வப்போது என் சிந்தையில் வந்து போனது.

‘என்ன மச்சி,ரொம்ப போர் அடிக்கிறனா?’

‘ஆமான்டா,செம போர்’

‘சரி இங்க வா.உனக்கு இன்ட்ரஸ்டிங்கான விஷயத்த காட்டறேன்’

அவன்,அந்த ஹாலில் இருந்து உள்ளறைக்குள் நுழைந்தான்.கண்டிப்பாக அவன் காட்டப்போகும் விஷயம் எனக்கு இன்ட்ரெஸ்ட்டை தராது என்று எனக்குத்தெரியும்.

உள்ளே அந்த அறை முழுவதும் பல்வேறு சார்ட்களாலும்,அந்த சார்ட்களுக்குள்ளே பல வித பென்சில்களின் கைவண்ணத்தால் உருவாகியிருந்த நேர்க்கோட்டு கோலங்கள் என்னை அலங்கோலப்படுத்தியது.சுவற்றில் யாரென்று தெரியாத சில வெள்ளையர்களும்,எங்கேயோ பாத்திருக்கமே என எண்ணச்செய்யும் பல போட்டோக்களும் தூக்கில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன.அந்த ரூமின் நடுவே ஏதோ ஒரு சைக்கிள்ரிக்ஷா மாதிரி ஏதோ ஒன்று இருந்தது.

மச்சி! இதான்டா என்னோட புது கண்டுபிடிப்பு!!! எப்படி இருக்கு?’

‘சூப்பர் மச்சி! இது எவ்ளோ மைலேஜ் தரும்? பெட்ரோல்லா?  இல்ல கரெண்டா?’

இந்த கேள்வியை நான் உண்மையாகவே தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில்தான் கேட்டேன்.ஆனால் அதற்கு அவன்,

‘டேய் இது ரிக்ஷா கிடையாதுடா.இட்ஸ் எ டைம் மெஷின்.ஐ ஆல்ரெடி டோல்ட் அபௌட் திஸ் இன் அவர் காலேஜ் டேய்ஸ்.ஆர் யூ பர்காட்?’



ஆ!சத்திய சோதனை.ஒரு ஐ.டி என்ஜினியர் முன்பே ஆங்கிலத்தில் திட்டுகிறானே.பதிலுக்கு நாமும் ஆங்கிலத்தில் கதறவேண்டும்.

ஓ! ஐ எம் ஸாரி டா’

இதற்குபின் எந்த வார்த்தையும் இந்த நேரத்தில் பேசவராமல் சிக்கிக்கொண்டேன்.காரணம்,எதிரே இருக்கும் சைக்கிள் ரிக்ஷா..  சாரி, டைம் மிஷின்.அவன் கூறுவது மட்டும் உண்மையாக இருந்தால்,அந்த டைம் மிஷினை பயன்படுத்தி,நான் கோட்டைவிட்ட ஐ.ஐ.டி நுழைவுத்தேர்வை மிண்டும் எழுதிவிடலாம்.இல்லையேல்,இப்போது ப்ளாக்பஸ்டர் ஹிட் அடித்திருக்கும் படத்தின் கதையை,இறந்த காலத்திற்கு சென்று என் சொந்தக்கதையென்று சொல்லி டைரக்ட் செய்துவிடலாம்.அடச்சீ,இது எதுக்கு,பேசாம ஷேர் மார்க்கெட்தான் கரெக்ட்.உக்காந்துகிட்டே லட்சம் லட்சமா சம்பாதிச்சிடலாம்.அப்படியே , காலேஜ்ல காதலிச்ச செல்விகிட்ட,எப்படியாச்சும் லவ்வ சொல்லி ஓ.கே பண்ணிடலாம்.என்னுள் பல பல சிந்தனைகள்,அகத்திரையில்,டிடிஸ் மற்றும் 5.1 எஃபக்டில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

என் அகத்திரையினுள் ஓடிக்கொண்டிருந்த படத்திற்கு, பாலா இன்டர்வெல் சவுண்ட் கொடுத்து,இடைவேளை விட்டான்.அவனிடம்,

‘மச்சி! இது நெஜமா வேலை செய்யுமாடா?’

‘இன்னும் ஒரு சின்ன வேலை இருக்கு மச்சி.அத முடிச்சிட்டோம்னா,கண்டிப்பா இது பக்காவான,உலகின் முதல் உண்மையான டைம் மெஷினே தான்டா’

‘சரி மச்சி’

அவனிடம் பேசியபடியே அவனது கண்டுபிடிப்பை இஞ்ச் பை இஞ்சாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.எனக்கு அறிவியல் அறிவும், தமிழ்லும் தடுமாற்றம் என்பதை நினைத்து இப்போது தான் நொந்து கொண்டேன்.ஏதோ இதை நான் சொல்லசொல்ல மெக்னேஷ் எழுதுவதால்,உங்களுக்குப்புரியும் என்று நினைக்கிறேன்.

எனக்கு அந்த மெஷினைப் பார்க்கும்போது ரிக்ஷாவைத்தவிர வேறு எதுவுமே ஞாபகம் வரவில்லை.எனக்கு டைம் மெஷின் பற்றிய படங்கள் ஞாபகம் வந்தது.அந்த படங்களில் வரும் டைம் மெஷினைப்போல் இது இல்லை.

பாலா திடிரென்று அழைத்து,அதன் செயல்பாட்டைப்பற்றி கூறினான்.

‘மச்சி,இது ஓடுறத்துக்கும் நேட்சுரோப் பெட்ரோல் வேனும்டா.நியூக்ளியர் பவர் யூஸ் பன்னலாம்னு பார்த்தா,அது நமக்கே வேட்டு வச்சிடும்.இன்கேஸ்,இந்த மெஷின்,பெயிலியர் ஆச்சுனா,நியூக்ளியர் வெடிச்சி’

‘டேய்,வாய மூடுடா.நானே கல்யாணப்பத்திரிக்கை கொடுக்க வந்துருக்கேன்.வெடிச்சி,பிடிச்சினுகிட்டு’

‘சாரி மச்சி.சரி நீ எனக்கு கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணுடா.நாம இத பிக்ஸ் பண்ணிடலாம்.’

அவன் கேட்ட,கூறிய செயல்களை செய்து முடிக்க 30 நிமிடங்கள் ஆயின.எல்லா வேளையையும் முடித்துவிட்டு நேரத்தைப்பாரத்தால் மணி காலை 11 ஆகிவிட்டது.சரி கிளம்ப வேண்டியதுதான் என்ற எண்ணத்தில் கிளம்ப ஆயுத்தமானேன்.

‘என்னடா கிளம்புற?’

‘ஆமா மச்சி,இன்னும் மாமா வீட்டுக்குலாம் பத்திரிக்கை கொடுக்கல.ஊர்ல வேற பத்திரிக்கை தரனும்.நான்தான்டா எல்லாம் கொடுக்கனும்.’

‘இரு மச்சி.இன்னும் ஒன் ஹவர்ல கிளம்பலாம்.இப்போதான்டா டைம் மெஷின் ரெடி ஆகிருக்கு.அதுல நீயும் எங்கூட ட்ராவல் பன்னனும்’

என் மனதில் ஆவல் இருந்தாலும்,அதைக்காட்டிலும் பயம் அதிகமாகவே இருந்தது.பயத்துடன் பயணிக்க முடியாது.பயத்தை முறிக்க நமக்கு நெப்போலியனோ,ஜான் எக்ஷா போன்ற வீரர்களின் ஊக்கமூட்டும் மருந்து தேவை.
பாலாவிடம் 2 நிமிடத்தில் வருவதாக கூறி,அந்த தெருவில் இருக்கும் வைன்ஷாப்பை அடைந்தேன்.அங்கு நெப்போலியனும் இல்லை,ஜானும் இல்லை. என்ன செய்வது என யோசித்து ஒரு கையெழுத்தை,தலையெழுத்தாக வாங்கிக்கொண்டு,அதை இடுப்பில் சொருகி மறைத்துக்கொண்டு அவன் வீட்டை அடைந்தேன்.

அவன் ரூமில் உட்கார்ந்து ஒரு பெக் போட்டேன்.பயம் சிறிது போனது.எப்போதும் குடிக்கும் பாலா,அப்புறமாக குடிப்பதாக சொன்னான்.பெட்ரோலை அந்த ரிக்ஷாவினுள் செலுத்தினான்.

‘மச்சி,நா முதல்லயே கேட்டேன்ல,இது எவ்வளவு மைலேஜ் தரும்’

‘லிட்டருக்கு 2000 வருஷம் வரும்னு நினைக்கிறேன் மச்சி’

‘அப்படினா நாம இப்போ 1000 வருஷத்த ட்ராவல் பண்ண போறமா?’

‘எதுக்குடா 1000 வருஷம்.15 வருஷத்துக்கு முன்னாடி போயிட்டு,உடனே ரிட்டர்ன்’

‘சரி மச்சி’

நான் ஒரு பெக்கை முடித்துவிட்டு மிச்சம் இருந்த பாட்டிலை மீண்டும் இடுப்பினுள் பதுக்கிவைத்துக்கொண்டு,அந்த டைம் மெஷனை பார்த்தபடியே இருந்தேன்.சட்டென்று அந்த அறையில்,எங்களுக்கு பின்னால் பளீரென வெளிச்சம்.திரும்பிப்பார்ப்பதற்குள்,’இது தப்பு டா,டேய் சீக்கரம்டா’என்ற சத்தம் வந்தது.திரும்பிப்பார்ப்பதற்குள் மறுபடியும் வெளிச்சம்.அங்கே யாருமில்லை.என்னைவிட அதிகம் பயத்தில் பாலா சிக்கிக்கொண்டான்.அவனுக்கும் நிவாரணம் தேவை என்பதால், ஒரு பெக்கை ஊற்றித்தந்தேன்.பின் சிறிது நேரத்திற்கு பின்,அது என்னவாக இருக்கும் என்ற குழப்பம் எங்களுக்கு வந்தது.

‘ஒருவேளை பேயாக இருக்கமோ?’
இதெல்லாம் நம்மைத்தடுப்பதற்கான சதி மச்சி என்று ஆறுதல் படுத்தியவாறே,அந்த சைக்கிள் டைம் மெஷனில் ஏறி அமர்ந்தேன்.அவன் முன்னே வந்து அமர்ந்தான்.எனக்குப்பக்கத்தில் கேப்டன் படத்தில் வரும் பாம் டைமரைப்போன்று சிகப்பு நிறத்தில் நேரத்தையும் நாளையும் காட்டிக்கொண்டிருந்தது.பாலா,என் பக்கத்தில் வந்து அந்த டைமரை   எட்டி ஏதேதோ செய்ய   முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தான்.




‘மச்சி! ஷல் ஐ ஹெல்ப்?’

‘இல்லடா பரவால்ல.இது டைமர்.இங்க ஏதாச்சும் தப்பு பன்னிட்டா அவ்ளோ தான்’

‘சரிடா சயின்டிஸ்ட்.கீதா என்ன ஆனா?’

கீதா,பாலாவின் காதலி.

‘யூ ஜஸ்ட் ஸ்டாப் லைக் திஸ்.யார் கீதா?’

‘என்ன மச்சி,புட்டுக்கிச்சா?’

அவன் எதுவும் சொல்லாமல்,நேராக வண்டி இருக்கையில் அமர்ந்து பெடல் போட ஆரம்பித்தான்.அந்த டைம் மெஷினின் இருபுறமும் இருந்த பெரிய சக்கரம் உருள ஆரம்பித்தது.ஆனால்,வண்டியோ நகரவில்லை.என்னடா இரு வம்பா போச்சுனு நான் பார்ப்பதற்குள்ளேயே,டைம் மெஷின் சுத்தியும்,ஷங்கர் படங்களில் வரும் கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் வர ஆரம்பித்தது.அடித்த போதை இறங்கியது.இவன் உண்மையிலே சயின்டிஸ்ட் தான்.பாலாவை நினைத்துப்பெருமையாக இருந்தது.உண்மையாகவே,நான் ஒரு டைம் மெஷினில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.




‘மச்சி!!சூப்பர்டா! நீ ஒரு லெஜன்ட் டா’

‘சீ!அப்டிலாம் இல்ல மச்சி’

‘மச்சி,இப்போ நாம எந்த வருஷத்துக்குப்போறோம்?’

‘2010 மச்சி.15 வருஷம் ரீவைண்ட் டா’

‘இந்த டைமர்ல எதுனா பிரச்சினை இருக்கா மச்சி?’

‘அப்படிலாம் ஒன்னுமில்லயே’

‘இல்ல,இது பாட்டுக்கு 900,800 னு காட்டுது.அதான் கேட்டேன் மச்சி’

‘என்னாது?’-என்று அலறியவாறே திரும்பியவன்,பேயடித்தது போல் இருந்தான்.ஏதேதோ முயற்சிகளை செய்து கொண்டிருந்தான்.அப்புறம் தலையில் கையை வைத்து மெஷினை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான்.

‘மச்சி!! ஒரு பிரச்சினைடா.’

‘என்ன மச்சி பிரச்சினை?பரவால்ல சொல்லுடா’

‘டைம் மெஷின்ல உங்கிட்ட பேசிகிட்டே தப்பா டைம செட் பன்னிட்டேன்டா’

‘டேய்!என்னடா சொல்ற?அடுத்தவாரம் எனக்கு கல்யாணம்டா.சரி இப்போ எங்க தான் போயிட்டு இருக்கோம்?’

இந்த கேள்வியைக்கேட்டு முடித்தபோது அந்த சைக்கிள் ஒரு காட்டின் நடுவே இருந்தது.பக்கத்தில் இருக்கும் டைமரைப்பார்த்தேன்.

நாள் – 26.03.0010







பயணம் @ டைம்மெஷின்-2ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்

பயணம் @ டைம்மெஷின் -3ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்

பயணம் @ டைம்மெஷின் -4ஐப்படிக்க இங்கே அழுத்துங்கள்


Tuesday, 22 July 2014

கெட்டவார்த்தை-சிறுகதை



பள்ளி விட்ட நேரத்தில் குதுகலத்துடன்,கேட்டைத்தாண்டி வெளியேறும் எல்.கே.ஜி பையனின் மனநிலையுடன், அந்த உயிரியல் பூங்காவைக் காத்துக்கொண்டிருந்த கேட்டின் வழியாக உள்நுழைந்தேன்.என் பத்துரூபாய்த்தாள்,கணிணியால் அச்சிடப்பட்ட வெள்ளைக்காகிதமாக மாற்றம் அடைந்து நுழைவுச்சீட்டாக ,என்னை உள்நுழைய வழிசெய்துகொடுத்தது.இவ்வியற்கைக்காட்சிகளைத்தவறவிட்ட நாட்களை நினைத்து,சிறுவயதில் அதிசயமாய்ப்பார்க்கும் வானத்து விமானங்களைப் பார்ப்பதை போல,என் கண்களை அகல விரித்து,அந்த வனாந்திர உயிரியல் பூங்காவைப்பார்த்தேன்.பச்சைக்கலரை இயற்கைக்கு அள்ளிக்கொடுத்த கடவுள்,மனிதனுக்கு மாத்திரம் கருப்பு,வெள்ளை என பலவிதமாய் கொடுத்தது ஏனோ?அந்த நிறங்களினால் ஒரு காலத்தில் எவ்வளவு சண்டைகள்,பிரச்சினைகள்.பழங்கதைகளை நினைத்து பாழாய்ப்போக வேண்டாம் என முடிவு செய்து,மெதுவாக என் பாத யாத்திரையை அந்த பூங்காவினுள் தொடங்கினேன்.அருகம்புல்லை அழித்து செயற்கையாக விதைத்து உருவாக்கிய புற்களைச்சுற்றி,கட்டப்பட்ட ஒரு அடி பாதுகாப்புச்சசுவர்களினுல்,புற்களின் மீது விதவிதமான டைனோசர்களும்,நடுநடுவே நடந்து போக பாதைகளும் இருந்தன. அந்த இடத்தைப்புறக்கணித்துவிட்டு மெதுவாக சென்றேன்.எப்படியும் அங்கு சென்றால்,என்னுள் இருக்கும் சிறுகுழந்தை முழித்து,அப்புற்களின் ஊடே தடம்பதிக்க விரும்புவான்.


மனம்,கடந்த காலத்தை அசைபோடத்தூண்டியது.இதே போல் என் ஜானகியுடன்,வண்டலூர்ப்பூங்காவில் கடைசியாக நடந்தது,அவள் பேசிக்கொண்டே தன் தலைக்கு உரித்தான இடமான என் மார்பில் சாய்த்துக்கொண்டு,அவளின் அண்டவெளிக்கண்களை என் முகத்தை நோக்கி  பார்த்து என்னைத்திணறடித்தது.அவளிடம்,மூன்று மாதத்திற்கு முன் சரக்கடித்து விட்டு சொன்ன பொய்யை,அது பொய் என உண்மைக்கூறி,அவள் பொய்யாக கோவித்துக்கொண்டது,அதன்பின் அவளிடம் நிறைய கொஞ்சி,சிறிது கெஞ்சி சமாளித்து,அங்கிருந்து மீண்டும் திரும்பியது என என்று எல்லாமே அகக்கண்கள் வழியே எனக்குத்தெரிந்தது.


‘க்ஹீ க்ஹீ க்ஹீ’ என்ற ஒரு கேவலமான சத்தம்,என் நினைவுகளை மீண்டும் வண்டலூரிலிருந்து சேலத்தின்,அப்பூங்காவை நோக்கி ஒரே நொடியில் கொண்டுவந்தது.என் மனம் சிறிது கோவப்பட்டாலும்,சத்தம் வந்த திசையை நோக்கி செல்ல பிரயத்தனப்பட்டது.இது போன்றதொரு கேவலமான சத்தத்தை,சினிமாப் பாடல்களில் மட்டுமே கேட்டுள்ளேன்.அந்த ஆர்வத்தின் காரணமாக,என் கால்களுக்கு முடிந்தவரை வேலைகொடுத்து அந்த இடத்தை அடைந்தேன்.

அங்கு சில வெள்ளைக்கார மயில்களும்,கருப்பின மயில்களும் ஒரு பெரிய கூண்டை,உலகம் என எண்ணி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தன.அம்மயில்களைக்கண்டதும்,எப்போதோ படித்த ‘சத்திய சோதனை’, மனதை ஆட்கொள்ள ஆரம்பித்தது.கடவுள் உத்தமர்களை உருவாக்கவே மனிதர்ளுக்கு ஒவ்வொரு நிறம் கொடுத்துள்ளார்.மக்கள் அனைவரும் ஒரே நிறத்தில் இருந்திருந்தால்,தென்னாப்ரிக்கா ரெயிலில் நம் காந்திக்கு அவமானம் கிடைத்திருக்காது.அவர்,இன்னேரம் இங்கிலாந்தில் ஏதோ ஒரு வீட்டில் போட்டோவாக தொங்கி கொண்டிருந்திருப்பார்.



அப்போது,முனிவரின் தவத்தைக்கலைக்க வரும் அத்தேவ மகளிரைப்போல்,என் சிந்தையை கலைத்தது,முன்பு கேட்ட அதே குரல்.அப்போதுதான் கவனித்தேன்,அங்கிருந்த ஒரு வெள்ளைமயில் தன் இன பெண்ணை மயக்க,தன்னிடம் இருக்கும் தோகையை விரித்து சீன் போட்டுக்கொண்டிருந்தது.அதைக்கண்டும் காணாத பெண்மயில்கள்,வழக்கம்போல் தன்பின்புறத்தை நளினமாக ஆட்டியபடி செல்ல,கோவமடைந்த அந்த ஆண்மயில் தான் அங்கு போட்டுக்கொண்டிருக்கும் சீனை நிலைநிறுத்தும்பொருட்டு,தன் குரல்வளத்தை,என் காதை கிழித்து வெளிப்படுத்திக்கொண்டிருந்தது.

நான் ரேவதியை முதன்முதலில் பார்த்தபோது,செய்த செயல்களை அந்த ஆண்மயில்,எனக்கு நினைவூட்டியது.ஜானகியின் தங்கை ரேவதி.எனக்கும் ஜானகிக்கும் காதல் அரும்பியபோது,வெறும் சேமித்துவைக்கப்பட்ட செல்நம்பராக என் மனதிலும் மொபைலிலும் இருந்தாள்.பின்,ஜானகியுடனான என் வண்டலூர்ப்பயணத்தை,ஏதோ ஒரு சொந்தக்கார ஜேம்ஸ்பாண்டு மூலம் அறிந்த அவளது தந்தையின் கட்டுப்பாட்டின் காரணமாக,என் அடுத்த மாத போன்பில்லில்,முதலிடம் பெற்று என் மாத வருமானத்தின் 10 சதவீதத்தை,போன் கம்பனிகளுக்குத் தானம் வழங்க ,காரணமானவள்.அதன்பின் இரண்டு மாதம் மீண்டும் சேமிக்கப்பட்ட நம்பராக இருந்து,டார்லிங் எனும் பெயருக்கு என் போனில் பதவி உயர்வு பெற்றவள்.ஆனால் இருவருமே இப்போது தம் பணிகளை செவ்வனே செய்துவருகிறார்கள்;போன் நம்பரையும்,என்னையும் மாற்றி .அதன் காரணமாக என்னுள் சிறு கோவம்.அதைக்காட்ட,சரியானபடி இம்மயில்கள் இருந்தன.’மனிதர்கள்தான்,பெண்கள் பெண்கள் என தன்னிடமுள்ள அனைத்தையும் பகட்டாக காட்டிக்கொண்டு வாழ்கிறார்கள் என்றால்,நீங்களுமா?ஏன் இப்படி பெண்பித்து பிடித்து வாழ்க்கையை உயிரினங்கள் அனைத்தும் வீணடிக்கின்றனவோ?பேசாமல் மூடிக்கொண்டு வேலையைப்பாருடா’என்று அம்மயிலை நோக்கி மனதினுள் சொல்லியபடி அங்கிருந்து நகர்ந்தேன்.


சிறிது தூரம் நடந்தபின்,என் எதிரே இரண்டு பையன்கள்,ஒரு பெண் என நடந்து வந்துகொண்டிருந்தனர்.என்னைக்கடக்கும் வரை அவர்களின் நடத்தைகளை கவனிக்கும்போது,ஒரு பையன் அப்பெண்ணை விரும்புவதும்,அவள் அதற்கு இன்னும் உடன்படவில்லையென்றும் தெரிந்தது.அந்த ஒருதலைக்காதலனுக்கு உதவி செய்ய,நண்பன் இருப்பதையும் அறிய முடிந்தது.இவர்கள் என்னைக்கடப்பதற்குள்,நான் நிகழ்காலத்தை கடந்து,இறந்த காலத்திற்கு சென்றேன்.


வெங்கடேஷ்,என் ரூம் மேட்.ஹோட்டலுக்கு சென்றால்,உணவில் மட்டுமின்றி பில்லிலும் பகிர்ந்து கொள்வான்.தியேட்டருக்கு சென்றால்,அவனால் முடிந்தவரை 3D கண்ணாடிக்குன்டான பணத்தையாவது கொடுப்பான்.இதுமட்டுமின்றி சரக்கு விஷயத்திலும் இவனின் நேர்மையான பகிர்ந்தளிக்கும் குணம்,இவனுடன் என்னைப்பழக வைத்தது.ஏன்?எப்படி?எதற்கு?எங்கே?எப்போது?என்ன? போன்ற கேள்விகளை இவனிடம்,நாமே நினைத்தாலும் எதிர்பார்க்கமுடியாது.முதன்முதலில்,ஜானகியை நான் பார்த்தபோது,என்னுடன் இருந்தவன்.அவளின் செல்போன் எண்ணை கண்டுபிடித்து,என்னிடம் கொடுத்து என் காதல் வளர உதவியவன்.அதே போல் சந்துரு.ஜானகியின் பிரிவால் துடித்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு,ரேவதியின் காதலைப்பற்றி எடுத்துக்கூறி,என் காதல் வாழ்க்கையின் இரண்டாம் பாகத்தினை தொடங்கிவைத்தவன்.

அட்டைப்புழுவைப்போல் ஊர்ந்து,பாம்பு பண்ணையை அடைந்தேன்.யாரும் கவனிக்காத காரணத்தால்,இரு பாம்புகள்,பின்னிபினைந்து கொண்டு மேலெழும்ப முயற்சித்துக்கொண்டிருந்தன.அச்சமயம்,அப்பாம்புகளுக்கிடையே வந்த ஒரு பாம்பு,ஏதோ அவர்கள் பாஷையில் சொல்லிய உடன் பின்னிக்கொண்டிருந்த பாம்புகளில் ஒன்றான சாரை,தன் இணையை உதறித்தள்ளிவிட்டு தனியாக சென்றது.அதுபோகும் திசையைப்பார்த்துக்கொண்டே,அதன் இணைப்பாம்பு மெல்ல நகர்ந்தது.அதன்பின் தொடர்ந்து சென்று அதன் கூட்டை அடைந்தது.ஆனால்,அந்த சாரைப்பாம்பு அதனிடம் சீறி தன் கோவத்தைக்காட்டி சுருண்டு படுத்துவிட்டது.அங்கிருந்து மெல்ல,அந்த இணைப்பாம்பு ஊர்ந்து தன் புற்றை அடைந்தது.அந்த சாரைப்பாம்பின் புற்றிலிருந்து,இன்னோரு சாரைப்பாம்பு வெளியில் வந்து,அந்த இணைப்பாம்பை அடைந்தது.


நான் அதற்கு மேல், என்னைக்காண இயலாமல் வேகமாக முன்னோக்கிச்சென்றேன்.என் உடலும் மனமும் வெவ்வேறாக இருந்தது.உடல்,தானாக எங்கோ சென்றுகொண்டிருந்தது.மனம் மட்டும் பழைய விஷயங்களை குதறிக்கொண்டிருந்தது.எனக்கும் ஜானகிக்கும் ஏற்பட்ட ஒரு சின்ன சண்டையில்,அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி,நடந்த பிரச்சினைகளை தெளியவைப்பதாக கூறினான் என் நண்பன் வெங்கடேஷ்.அவன் எவ்வளவு முயன்றும்,அவள் சமாதானமாகவில்லை.நான்,அன்று இரவு முழுக்க குடித்துவிட்டு படுத்துவிட்டு,நடு இரவில் அறைகுறை போதையில் பார்த்தேன்.வெங்கடேஷ் இன்னும் ஆறுதல் சொல்லிக்கொண்டுதான் இருந்தான்.ஆனால்,முன் போல் இல்லம்மா,தங்கச்சி போன்ற வார்த்தைகளுக்குப்பதில் ’செல்லம்,தங்கம்’ போன்ற வார்த்தைகள் இடம்பெற்றுகொண்டிருந்தன.காலையில் எழுந்ததும்,ஏழு வருட சென்னை வாழ்க்கையை முடிவுக்கு கொண்டுவந்து,சேலம் கிளம்ப ஆயுத்தமாகி,என் கம்பனியில் சொல்லி இடமாற்றம் பெற்று உடனடியாக கிளம்பினேன்.கிளம்பும்போது,ஜானகியிடம் ஒரு வார்த்தை கூறுவதற்காக போன் செய்தேன்.அப்போது,வெங்கடேஷ் வேலைக்கே செல்லாமல்,என்னை பார்த்தவுடன் குறுகி போனை எடுத்துக்கொண்டு மாடிக்குச்சென்றான்.ஜானகியின் நம்பரில் குரல் கேட்க,வேகமாக என் போனை காதில் வைத்தேன்.ஒரு அழகான குரல் ’அனைத்துவைக்கப்பட்டுள்ளது’ எனக்கூறியது.கோயம்பேட்டிற்கு சென்று மீண்டும் முயற்சிக்க,சிரமம் பார்க்காத அந்த அழகான குரல் மீண்டும் இருமொழிகளில் எனக்கு தெரிவித்தது ’அணைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது’ என்று.ஒரு தடவை வெங்கடேஷிடம் சொல்லிவிடலாம் என்று அவனுக்கு போன் செய்யும்போது,இன்னொரு அழகிய குரல் ‘நீங்கள் அழைத்த நம்பர்,வேறோரு இணைப்பில் பிஸியாக உள்ளது’.என் போனை பாக்கெட்டினுள் வைத்து,பஸ்ஸில் ஏறி என் சொந்த ஊரை அடைந்தேன்.


நடந்து கொண்டே சென்ற எனக்கு,எதிரில் இருந்து ஒருவிதமான நாற்றம் அடிப்பதைக்கண்டு,என் அகக்கண்களை மூடிவிட்டு,புறக்கண்களை திறந்து பார்த்தேன்.அந்த பாதை , ஒரு கழிவறையுடன் முற்றுபெற்றிருந்தது.திரும்பி வந்த வழியேச்செல்ல ஆரம்பித்தேன்.வரும் வழியில் நான் கண்ட பாம்பு பண்ணையில் ஒரு நொடி என் பார்வையை செலுத்தினேன்.அந்த இணைப்பாம்பு அருகில் அந்த இரண்டாம் சாரைப்பாம்பும்,புதிதாக ஒரு பாம்பும் இருந்தன.

ஜானகியைப்பிரிந்து வந்த ஆரம்ப நாட்கள் கொடுமையாகவும்,வெறுப்பாகவும் இருந்தன.அந்த நாட்களில் தான் வேகமாக,பயமில்லாமல் பைக் ஓட்டுவது,நீண்ட நேரம் நீருக்குள் மூச்சுப்பிடிப்பது,ஆஃப் பாட்டல் சரக்கை அநாயசமாக குடிப்பது போன்ற செயல்களில் தேர்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தேன்.பின் ரேவதியின் மெசேஜ்.அவளுடைய மிஸ்டுகால்கள் எல்லாம் அவளுக்கு என்னை போன் செய்யத்தூண்டின.குடிபோதையில் நான் பிதற்றிய என் காதல் அனுபவங்களை அவளிடம் உளறியதை,காவியமாக நினைத்து என்மேல் அனுதாபம் கொண்டாள்.பின் அவள் காதலை என்னிடம் கூறினாள்.அவளைத்திட்டிப்பேசிய போது,சந்துரு தான் எனக்கும் அவளுக்கும் பாலமாக இருந்தான்.என்னுள் காதல் விதையை மறுபடியும் விதைத்து அவளிடம் பேச பரிந்துரைத்தான்.மீண்டும் அவளிடம் பேசிய போது,அவள் சந்துருவை விரும்புவதாக என்னிடம் கூறினாள்.சந்துரு மீது தப்பிருக்காது எனத்தெரியும்.இவளின் மீதும் தப்பில்லை.எல்லாம் டீன்-ஏஜில் சகஜம் என மனதைத்தேற்றினேன்.

நடந்து மீண்டும் அந்த மயில் கூண்டருகே வந்தேன்.அங்கிருந்த வெள்ளை மயிலுடன்,ஒரு கருப்பு ஆண்மயிலும் கூட்டணி வைத்து தோகை விரித்தாடிக்கொண்டிருந்தது.எனக்கு சடாரென்று கோவம் தலைக்கேறியது. கோவம் தலைக்கேறிய நான்.அந்த வெள்ளை மயிலைப்பார்த்து ‘நீ கெட்டு சீரழிஞ்சதும் இல்லாம,இன்னொருத்துன வேற கெடுத்திட்டியா?நீலாம் நல்லாவே இருக்க மாட்ட!உனக்கு பறவைக்காய்ச்சல் வர!நாசமா போவ’னு கொஞ்சம் உரக்க கத்தியே விட்டேன்.மேலே கூறிய வசனத்துடன் சில கெட்ட வார்த்தைகளையும் இடையில் உபயோகித்து திட்டிவிட்டு நகர்ந்தேன்.

ராம்குமார் அண்ணன்.காலேஜில் என்னுடைய சீனியர்,என் ஹாஸ்டல் ,ரூமிலும் தான்.அவர் பழக இனிமையானவர்.அவர் காலேஜ் காலத்திலே பல காதல்களை செய்து வெற்றிக்கனி பறித்தவர்.’நீ ஏன்டா ஒருத்தியையும் காதலிக்க மாட்டேங்ற’ னு அவ்வபோது கடுப்பேத்துவதைத்தவிர்த்து பார்த்தால்,அவர் சிறந்த வழிகாட்டி.காலேஜ் முடிந்த பின் ஒரு நாள் போனில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அவர் பேசிய வார்த்தைகள்தான்,என்னை ஜானகியை காதல் புரிய ஊன்றுகோளாக இருந்தது.’நீயெல்லாம் அதுக்கு சரிப்பட மாட்ட தம்பி.அண்ணன பாரு,இன்னைக்கு கூட ஒரு பொண்ணுகூட டேட்டிங் போய்ட்டு தான் வந்தேன்.அதுக்கெல்லாம் திறமை வேணும்பா’என்ற வார்த்தைகள் என் மூளையில் வந்து போனது.


அந்த மயில்கூண்டிற்கு எதிரே இருந்த சிறுவர் பூங்காவை நோக்கி சென்ற எனக்கு,எதிரில் கண்ணில் பட்டாள் ,தேவி.நான் பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில் என்னை விட மூன்று வயது சிறியவள்.இளைஞர்கள் மற்றும் இளைஞிகள் தனியே பூங்காவிற்கு வருவது பாவம், என்ற பூங்காவிற்கென்று இருக்கும் விதியினை என்னைப்போலவே உடைத்து தனிமையில் இருந்தாள்.சிறுவயதில் அவள் என்னை சைட் அடிக்க,நான் பஸ்ஸில் புட்போர்டு அடிக்க என பல அடிக்கல்கள் ஞாபகம் வந்தது.என்னைக்கண்டதும் அவளின் வெள்ளைத்தாமரை முகம்,பளிரென்று மலர்ந்தது.அவளுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அவளின் காதலன் அவளை மனதால் ஏமாற்றியது தெரிந்து வருத்தப்பட்ட அவளை ஆறுதல் மற்றும் நகைச்சுவை வார்த்தைகளால் சிறிது நேரம் விடுதலை அளித்தேன்.பின் அவளின் மொபைல் நம்பரை என் போனில் ஸ்டோர் செய்துவைத்துவிட்டு,அவளுக்கு விடையளித்தேன்.அப்போது என் ஜூனியர் மாணவன்,ரூபேஸ் போன் வந்தது.

‘அண்ணா எப்படி இருக்கிங்க?என்ன செய்றிங்க?’

‘நல்லா இருக்கேன்டா.நீ?’

‘நல்லா இருக்கேன்ணா.ஜானகி அக்கா எப்படி இருக்காங்க?’

‘என்ன கேட்டா எப்படி டா?அவள கேளு’

‘ஏன்ணா?என்னாச்சு?’

‘அவள எப்பவோ கழட்டி விட்டுட்டேன்டா’

‘அச்சோ!இப்போ என்ன செய்றிங்கணா?’

‘இன்னைக்குத்தான் புதுசா ஒரு பிகர உஷார் பன்னேன்.பேரு தேவி’

‘எப்படிணா?உங்களால மட்டும் முடியுது?’

‘அதுக்கெல்லாம் தனி திறமை வேனும்டா.’னு சொல்லும்போதே,மீண்டும் ’ஹ்கீ ஹ்கீ ஹ்கீ’ என்ற சத்தம்.எனவென்று கவனித்தால் அந்த வெள்ளை மயில் என்னை நோக்கி கத்திக்கொண்டிருக்கிறது.வேகமாக அவனுடைய இணைப்பைத்துண்டித்துவிட்டு,வெளியே செல்ல கேட்டை நோக்கி விரைந்தேன்.இன்னும் அந்த மயிலின் சத்தம் வந்துகொண்டே இருந்தது.

நல்லவேளை,மயிலின் கெட்டவார்த்தை எனக்குத்தெரியாது என்று எண்ணியவாறே கிளம்பினேன்.